Getuigenis van Nele Vangheluwe RC Lovendegem

Saturday, 22 April 2017

Als spoedarts in het Sint-Vincentiusziekenhuis te Deinze, krijg ik de kans om gedurende nu al 12  jaar te werken als vrijwilliger in Afrika.  Ik werkte tijdens mijn ‘vakantieperiodes’ in verschillende Afrikaanse ziekenhuizen, in Rwanda, Burundi, Benin en Congo.  Ik deel in een Afrikaans ziekenhuis mijn know-how die ik hier als arts opbouwde en probeer zo samen met de lokale gezondheidswerkers – waar ik ook veel van leer – de gezondheidszorg te verbeteren.  Ik werk in opdracht van Artsen zonder Vakantie, van Caritas.  Als Rotariër van Rotary club Lovendegem ben ik fier  deel uit te maken van het bestuur van de NGO Rotary clubs for Development.  Samen met andere Rotariërs, zoeken we uit hoe we de gezondheidszorg  met onze steun kunnen verbeteren en toegankelijker  maken voor alle mensen, in de gezondheidszone N’ Sele, met zijn hospitaal in Kinkole (Kinshasa) en de gezondheidszones Maluku 1 en Maluku 2, met hun gezondheidscentra,  in Congo.  Ik was er op missie van 27.02.17 tot 05.03.17, voor de tweede maal, en deel graag met jou enkele flarden dagboek.

Mbankana donderdag 03.03.17  21.00

Hier koester je alles : een blad papier, een stylo, een leesbril….want als ik iets verlies, is er geen andere.  Dan moet ik zonder …. Ik ben niet in Kinshasa.  We zijn op verplaatsing : we zijn naar een zone de santé getrokken, Maluku 2, op 3 uren rijden van Kinshasa. 

We bezochten het ziekenhuis in Mbankana waar Dr. Willy, een door’winterde’ arts, chef de zone van Maluku 2 is.  Een chef de zone staat in voor de goede werking van het ziekenhuis en Centres de santé binnen zijn zone.  Het is er goed : een fiere mama toont haar pas geboren baby, die ze uit voorzorg nog geen naam zal geven… Dit gebeurt slechts over een aantal dagen, als hun kind overlevingskansen heeft en de eerste kwetsbare dagen overleeft… Gespecialiseerde zorg is immers niet voor hen weggelegd.   

 

Drie Centres de santé bezocht…. Het eerste was een pover haast bouwvallig gebouwtje, met heel primaire zorg, en weinig middelen… Een , een vrouw veel te vroeg  in arbeid, het was een tweeling,  lag in een donkere geïmproviseerde ziekenkamer en werd – gelukkig met onze wagen, anders was het achteraan op de motto met een taxi-motto, ziekenvervoer is hier niet aan de orde – weggebracht naar het ziekenhuis.   Ik hield mijn hart vast, ze lachte, en hoop zo voor haar dat ze  mama werd van  2 gezonde kinderen, ik zag haar niet meer terug.  De verpleegkundige Marie kijkt hoopvol mijn richting uit als ze  luidop droomt dat haar zorg zoveel beter kan… een beter gebouw, betere infrastructuur, meer en adequaat materiaal, opleiding…. Ik neem dit mee…

 

Zaterdag 05.03.17 4.00

Het is 4 uur en ik kan niet slapen… Niet alleen ‘la nourriture Congolese’ ligt me zwaar op de maag…

Het gaat over hen, die ik straks zal verlaten, straks zondagnacht vlieg ik naar huis.   Ik denk aan hen, Dr. De Vos, Dr. Pius, Dr. Willy, Dr.Anaclet, Bokasa, Marie, Jefte, … de vele zorgverleners die zich dagelijks inzetten,  vaak voor een karig en onzeker loon, en weten dat het ‘elders’ zoveel beter is… Dat hun infrastructuur zoveel beter kan.  Dat ook hun leefomstandigheden zoveel beter kunnen….

Ik denk aan de verpleegkundige Marie, die infusen hergebruikt uit zuinigheid, ik denk aan de mama in het gezondheidscentrum, reeds 2 weken  daar met haar 3 kinderen, omdat ze de rekening voor haar ene zieke kind, niet kan betalen (18 dollar) (Wie zijn rekening niet kan betalen, blijft gewoon ter plaatse, vaak worden hun bezittingen in pand gegeven in afwachting van betaling zoals een fiets, een zak houtskool, maniok), ik denk aan de tweeling die er misschien niet zal zijn…

Wij hebben het beste van onszelf gegeven.

We hebben zoveel teruggekregen van hen… hun lach, hun ‘joie de vivre’, hun moed, hun creativiteit. En een grote eer viel me hier te beurt . Ik werd hier ‘maman’….In een kleine ceremonie kreeg ik de eer om ‘maman’ te worden van hun zone de santé N’ Zele…. Ik zal deze taak waardig dragen :  een mama zorgt, vecht voor haar kind….  Het zijn er velen….

 

Nele Vangheluwe RC Lovendegem en lid van Rotary clubs for Development